به جرات می تونم بگم یکی از بهترین فیلمهایی که این اواخر دیدم فیلم babel بود.این فیلم ساخته الخاندرو گونزالس ایناریتو در سال 2006 است و شرکت پارامونت سازنده فیلم محسوب می شود.
از لحاظ فنی ،یک فیلم کاملا فنی محسوب می شود اما از سوی دیگر فیلم خالی از محتوا هم نیست و سناریوی خوبی نیز برخوردار است.اما نقطه اوج فیلم موسیقی فیلم است ،بویژه موسیقی پایانی که ترکیبی از موسیقی اسپانیایی،غربی و ژاپنی است و آهنگساز آن گوستاوسانتااولایا برنده جایزه اسکار شد.
فیلم در چهار نقطه جغرافیایی متفاوت اتفاق می افتد(آمریکا،مکزیک،ژاپن و مراکش) و از سوی دیگر با تعداد بیشتر انسان که روابط دو به دوی آنها در هر منطقه و نیز رابطه فرا منطقه ای آنها با هم است که بیننده را تا پایان فیلم می کشاند.
فیلم تلاش می کند اثر کارهای انسانها را بر سرنوشت خود و دیگران به تصویر بکشد و از سوی دیگر رابطه نزدیک آنها را بدون توجه به بعد مسافت تداعی می کند.
همچنین بازتاب خبری رسانه های را به تمسخر می گیرد و از کاه کوه ساختن انها را به زیبایی ملموس می سازد.
برد پیت و کیت بلانش نقش یک زوج آمریکایی را بازی می کنند که به مراکش سفری داشته اند و داستانهایی که برایشان پیش می آید.یک خانواده مراکشی و نیز یک پدر و دختر ژاپنی و یک زن مکزیکی محورهای دیگر فیلم هستند که به رغم آنکه بازیگران مشهوری این نقشها را ایفا نکرده اند اما کاملا زیبا و فنی از آب در آمده است.رابطه همه این انسانها در طول فیلم و قدم به قدم مشخص می شود.
پی نوشت:
1-از دست این رفت و آمد ها خسته.... نه نمی شم.من هنوزم هستم
2-این روزها همه به خدمت می روند....شما چطور
3-اینجا رو هم برای داشتن اطلاعات بیشتر در باره
بابل ببینید